2 brieven en duif

Het was vroeg in de morgen toen er op de bel werd gedrukt. Wie zou dat kunnen zijn? dacht duif terwijl ze naar de gang toeliep. Toen ze de deur open deed zag ze aan haar pootjes twee brieven liggen.
Ze keek om haar heen maar er was verder niks en niemand. Duif trok verbaasd haar wenkbrauw op en maakte daarbij een bijpassend 'hm' geluidje. Vreemd. Ze boog zich voorover om de brieven beter te bekijken. Kies er eentje, stond er op een van de brieven in priegelig handschrift. Eentje? dacht duif terwijl ze degene oppakte waar de zin op stond. Zodra ze dat had gedaan stak er een wind op die de tweede brief met zich meenam.
'Zeg ho is!' riep duif nog naar de wind maar deze was al buiten gehoorafstand. Duif trok haar schouders op en liep weer naar binnen. Aan de keukentafel maakte ze de brief open. Er stond een enkele zin.

Je koos verkeerd

Duif bleef minutenlang naar het zinnetje staren, het witte papier trilde tussen haar vleugels. Ik wist het wel, dacht ze bij haarzelf. Ze legde de brief op de tafel en keek door het raam. Ze knikte bedachtzaam terwijl er een eenzame traan langs haar grijze wang gleed. Ze bleef zo zitten tot een klein sprankje hoop haar een ingeving gaf. Ze pakte het papier weer van de tafel en draaide het om.

?

Een vraagteken, dacht duif. Maar dit is nog erger, je koos verkeerd?
'Koos ik verkeerd?' vroeg duif aan de brief. Nou geweldig dit, dacht ze bij haarzelf. Nu begin ik ook al tegen een brief te praten. Vanzelfsprekend antwoordde de brief alleen met een diepe stilte.
Heb ik überhaupt al een keuze gemaakt? vroeg duif zich af. De rest van de dag dacht ze over haar keuze na, de keuze die wel of niet was gemaakt. Ze dacht dat als de keuze was gemaakt, en deze verkeerd was, er  misschien op een later punt in haar leven zich een mogelijkheid zou voordoen om het weer goed te maken. Vervolgens vroeg ze zich af of de keuze wel gemaakt moest worden, en werd ze nerveus van het feit dat ze nog steeds verkeerd kon kiezen, of niet, en wat was dan erger?
Toen kreeg ze wat last van haar hoofd door al het denken.
'Ik zal het morgen aan de ooievaar vragen.' zei ze tegen de brief.