'Merk jij dat ook?' vroeg het roodborstje op een grijze herfstochtend aan duif.
'Wat?' vroeg duif.
Roodborstje keek om zich heen. De mist kleurde de lucht grijs en er klonk het gekabbel van het water dat tegen het riet klotste.
'De tijd gaat hier langzamer,' antwoordde het roodborstje toen.
'Oja?' vroeg duif. Dat had ze helemaal niet opgemerkt, maar nu roodborstje het zei..
Het roodborstje knikte.
'De tijd gaat hier altijd langzamer, maar alleen hier, en alleen op dit moment.'
'Het moment dat wij nu samen delen?' vroeg duif.
'Ja, en dat is altijd zo geweest, en het zal altijd zo blijven.' antwoordde het roodborstje.
De mist werd langzaam dikker en een kieviet ging voorbij, en daarmee ook het moment.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten